buttonbutton1

  *บทที่ 31* 💘เจ้าชายมานะกับจดหมายทองคำ💘 เวลานี้เป็นเวลาสิบเอ็ดโมงตรงแล้ว แต่เว่ยเลี่ยยังนอนไม่หลับเพราะถูกคนเมาสุรารบกวน ตาของเธอพยายามจะหลับลง แต่เสียงคนที่กำลังอาเจียนอยู่ในห้องน้ำทำให้เธอไม่สามารถพักผ่อนได้ "คุณ...คุณสบายดีไหม..." "สบายดี...อืม..." เขากระเซอะกระเซิงเปิดประตูห้องน้ำแล้วเดินออกมา ใบหน้าของเขาแดงจัด แม้จะบอกว่าสบายดี แต่ดูเหมือนเขาจะรู้สึกไม่สบายอีกครั้งและวิ่งกลับเข้าไปในห้องน้ำเพื่ออาเจียนอีกครั้ง เว่ยเลี่ยรีบตามเขาไปและใช้ฝ่ามือลูบหลังเขาเบาๆ ดูเหมือนว่าเขาจะไม่เข้ากับแอลกอฮอล์ และดูเหมือนจะทรมานมาก "คุณมีโรคกระเพาะหรืออะไรแบบนั้นไหม..." "มี...บางครั้งโรคกระเพาะก็กำเริบ..." "ถ้าอย่างนั้นคุณก็ไม่ควรดื่มแอลกอฮอล์สิ ถ้ารู้ว่าตัวเองไม่เข้ากับมันก็ควรจะหลีกเลี่ยง คุณไม่ใช่เด็กแล้ว คุณควรจะดูแลตัวเองได้แล้ว..." ในขณะที่เขารู้สึกไม่สบายท้องและอยากอาเจียน เสียงพูดจาจาของเธอก็ทำให้เขารำคาญ แต่สัมผัสที่อ่อนโยนบนหลังทำให้เข�ิดว่านี่คือคำพูดที่เต็มไปด้วยความปรารถนาดี ความรู้สึกอยากอาเจียนค่อยๆ หายไป และเขาก็มองดูเธออย่างละเอี...

บทที่ 30 💘เจ้าชายมานะกับจดหมายทอง💘 แสงแดดส่องผ่านใบไม้ และสาดส่องลงบนใบหน้าที่ใสสะอาด ผมของเขาที่รุงรัง เมื่อถูกแสงแดดส่องก็กลายเป็นสีน้ำตาล แม้เขาจะสวมชุดสีขาวที่เขาชอบ แต่ใจของเขากลับเหมือนบ่อน้ำที่ขุ่นมัว เจ้าหญิงน้อยที่สวยงาม ยิ้มแย้มอยู่ในอ้อมอกของเขา ทำตามคำสั่งของผู้กำกับ เพื่อให้ดูเหมือนคู่รักจริงๆ แต่นวลหน่อยฤดูใบไม้ผลิ กลับยืนแข็งทื่อเหมือนหุ่นยนต์ไร้ความรู้สึก ผู้จัดการมัจฉินที่ยืนดูอยู่ห่างๆกับทีมแต่งหน้า ก็รู้สึกไม่สบายใจเช่นกัน ผู้กำกับก็ต้องถ่ายซ้ำซาก จนอยากขมวดคิ้ว "การ์ด...ทำไมหน้าของวินถึงไม่มีอารมณ์เลย ถ่ายการ์ดนี้แค่นี้ก็หมดวันไปครึ่งวันแล้ว..." ผู้กำกับอยากจะพูดมากกว่านี้ แต่เมื่อเขาอ้าปากพูด สายตาที่เย็นชาของวินทำให้เขาต้องหุบปากลง นวลหน่อยฤดูใบไม้ผลิ (หรือวิน) ไม่เพียงแต่มีชื่อเสียงในประเทศพม่าเท่านั้น แต่ยังโด่งดังไปทั่วโลก พลังดาราของเขานั้นเหลือเชื่อ มีคนบอกว่าถ้าเขาแตะต้องอะไร สิ่งนั้นจะกลายเป็นทอง ไม่เพียงแต่ยอดวิวเพลงของเขาจะสูงเท่านั้น แต่ครั้งหนึ่งเขาโพสต์รูปตัวเองถือกีตาร์เล็กๆ และแต่งเพลงลงในโซเชียลมีเดีย วันรุ่งขึ้นกีตาร์ตัวนั้นก็กลายเป็นสิ...

  *บทที่ 29* 💘เจ้าชายมานะกับจดหมายรัก💘 เมื่อวินก้าวเข้าไปในห้องทำงานของมินเซต รู้สึกเหมือนความสุขที่เคยมีมาตลอดทางได้หายไปหมดสิ้น ไม่ใช่เพราะความเย็นจากเครื่องปรับอากาศ แต่เป็นความเย็นที่ซึมลึกเข้าไปในกระดูกสันหลัง สาเหตุที่ทำให้เขารู้สึกเช่นนี้ก็เพราะชายที่นั่งอยู่ที่หัวโต๊ะอาหารรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าในห้องทำงานนั้นเอง ที่ข้างโต๊ะมีคนนั่งคุยกันอย่างคึกคัก แต่ละคนดูเหมือนจะจดจ่อกับการประชุมอย่างเต็มที่ วินกับมินเซตเดินเข้าไปในห้องประชุมและนั่งลงบนโซฟาว่าง แต่ดูเหมือนไม่มีใครสนใจพวกเขาเลย ทำให้รู้สึกเหมือนเป็นเด็กเล็กที่ไม่มีใครเหลียวแล วินมองไปที่ชายที่นั่งอยู่ที่หัวโต๊ะ ซึ่งกำลังพยักหน้าตามคำพูดของคนอื่น เขารู้สึกขำกับภาพนั้น มินเซตเป็นเพื่อนสนิทของเขาตั้งแต่สมัยวัยรุ่น แต่ก็เป็นคนที่เขาไม่เข้าใจจริงๆ มินเซตเป็นคนที่ชอบความท้าทายและมักจะทำทุกอย่างให้ดีที่สุด ไม่ว่าจะเป็นการศึกษาหรือกีฬา เขาต้องการเป็นที่หนึ่งเสมอ แม้แต่ในเรื่องเล็กน้อย เขาก็ไม่ยอมแพ้ง่ายๆ ถ้าเขาไม่ต้องการอะไร เขาก็จะไม่สนใจมันเลย แต่ถ้าเขาต้องการอะไรจริงๆ เขาจะทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้มันมา แม้ว่าจะต้องใช้วิธีที่ผิดก...